Forum Książki
Witamy w Księgogrodzie!

Współczesna proza zagraniczna - "Dom Ciszy" Orhan Pamuk

Ravena - 2009-01-30, 17:13
Temat postu: "Dom Ciszy" Orhan Pamuk


Dom Ciszy
Autor: Orhan Pamuk
Wydawca: Wydawnictwo Literackie
Seria wydawnicza: Proza
Data wydania: 2009-02-25

Lata osiemdziesiąte XX wieku, stary rozsypujący się dom kilkadziesiąt kilometrów od Stambułu. Jest tu karzeł i kulawy bękart. Stara babka i duch jej męża nieustannie nawiedzający jej pamięć. A także troje wnuków: komunizująca studentka socjologii, ambitny licealista marzący o studiach w Stanach Zjednoczonych i uniwersytecki historyk, który po odejściu żony zwątpił w sens życia. Są wspomnienia, rodzinne sekrety i niezrealizowane marzenia.
Kilkadziesiąt lat wcześniej właściciel tego domu, doktor Darwinoglu marzył o oświeceniu umysłów, walce z zabobonem, państwie bez Boga i epokowym dziele: encyklopedii zbierającej całość ludzkiej wiedzy i doświadczenia. Dom ciszy opowiada, w jaki sposób młode pokolenie kontynuuje te idee lub też z nimi walczy. To opowieść o współczesnej Turcji: zagubionej, pogmatwanej, podzielonej. A także o młodości i odwiecznym konflikcie pokoleń.
Sam pisarz mówi o powieści: "Spośród wszystkich moich książek młodzi ludzie najbardziej lubią „Dom ciszy”. Może dlatego, że w tej powieści zawarłem jakąś prawdę o sobie i swojej młodości…"


Od rewolucji Młodoturków w 1908 roku i upadku imperium osmańskiego, zwycięstwa Mustafy Kemala w wojnie o niepodległość toczonej z Grecją i jej angielskimi sojusznikami, proklamacji Republiki aż do serii wojskowych zamachów stanu i eskalacji przemocy poprzedzającej przejęcie władzy przez generała Evrena, masowych uwięzień i politycznych zabójstw. Te straszne wydarzenia, które stanowią podstawę powieści, pisarz wykorzystuje jako tło, przywoływane skrótowo, przez elipsy, dobrze znane wszystkim bohaterom powieści. (...) jest gdzie indziej. W domu, w którym mieszkańcy nie rozmawiają ze sobą, każda z postaci opowiada o sobie, w pierwszej osobie, nie kontaktując się z innymi członkami rodziny. To dom tajemnic. (…) Poza konfliktem pokoleń mamy tu obraz dzisiejszej Turcji. To powieść zanurzona w klimacie dzieł Czechowa. Dramat absurdu, który kończy książkę, jest tylko etapem. I nie usłyszymy tu żadnej odpowiedzi.
Nicole Zand, „Le Monde”

W tej pięknej książce przesyconej elegijnym nastrojem każdy z kilku narratorów opowiada historię z własnej perspektywy. Znacznie więcej niż prozie dziewiętnastowiecznej czy powieściom Tomasza Manna, Dom ciszy zawdzięcza modernistycznym eksperymentom Williama Faulknera i Virginii Woolf. Główny motyw książki to powstanie i upadek dużej rodziny, okcydentalizacja Turcji i Kartezjańskie pojmowanie człowieka jako obdarzonego świadomością cogito. Ta koncepcja istoty ludzkiej znajduje swe odzwierciedlenie nie tylko w strukturze powieści wyznaczanej przez kolaż pięciu odrębnych centrów świadomości, ale także w jej stylu, który zakłada ciągłe powtarzanie zaimka „ja”, powszedniego w językach europejskich ale właściwie niepotrzebnego w tureckim ponieważ deklinacja czyni go w nim zbędnym. Owo pozostające w nadmiarze „ja” jest prawdziwym podmiotem książki, rygorystycznie filozoficznym, ale w żadnym wypadku nie abstrakcyjnym ani też schematycznym.
Savkar Altinel, „The Times Literary Review”

Za: empik. com

castagna - 2016-09-25, 20:34

bardzo dobra, jak najbardziej polecam, klimatem przypomina Pchli pałac Safak, ale jest dużo lepsza

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group