Forum Książki
Witamy w Księgogrodzie!

Dramat - Shaw, George Bernard

Ravena - 2008-11-11, 15:38
Temat postu: Shaw, George Bernard
Shaw George Bernard (1856-1950), angielski dramaturg i eseista pochodzenia irlandzkiego, laureat Nagrody Nobla (1925). Genialny samouk i erudyta, nigdy nie ukończył wyższych studiów. W 1876 opuścił Dublin i wraz z matką przeniósł się do Londynu, gdzie poświęcił się działalności literackiej, dorabiając jako pianista. Błyskotliwy mówca (propagował idee socjalistyczne) i krytyk sztuki, głosił radykalne poglądy estetyczne: był orędownikiem R. Wagnera w muzyce, H. Ibsena w teatrze i J.A. Whistlera w malarstwie.
Wczesne powieści Shawa, poza Miłością wśród artystów (1900), nie znalazły uznania w oczach krytyki i czytelników. Prawdziwy talent ujawnił Shaw dopiero jako dramaturg. Swoje sztuki, realizujące koncepcję dramaturgii intelektualnej, w których bohaterami stają się nie postacie sceniczne, ale reprezentowane przez nie poglądy i teorie, podzielił na “nieprzyjemne” – mające charakter oskarżycielski, oraz “przyjemne” – ujmujące tematykę obyczajową w sposób przekorny i parodystyczny. Spośród 50 dramatów Shawa niesłabnącym powodzeniem cieszą się: Szczygli Zaułek (1892) – skierowany przeciwko kamienicznikom wyzyskującym londyńską biedotę, Profesja pani Warren (1898) – piętnująca zalegalizowaną prostytucję, Człowiek i nadczłowiek (1903) – owoc filozoficznych poglądów pisarza, upatrującego w “sile życiowej” środek do udoskonalenia rodzaju ludzkiego, Cezar i Kleopatra (1901) – parodystyczna polemika z klasyczną tragedią Szekspira, Major Barbara (1905) – satyra na Armię Zbawienia i działalność filantropijną, Lekarz na rozdrożu (1906) – podejmujący problem etyki zawodowej oraz Pigmalion (1913). W dorobku pisarza znalazł się nadto pięciotomowy cykl dramaturgiczny Z powrotem do Matuzalema (1921), ukazujący ewolucyjną historię ludzkości, ujętą w ramy fantastycznej utopii. (Za: WIEM Onet.pl)

Jak do tej pory z bogatej twórczości G.B. Shawa udało mi się poznać jedynie "Pigmaliona", ale sam ten jeden utwór wystarczył bym polubiła pióro pisarza, charakteryzujące się ciętą, czasem gryzącą ironią. Shaw jest bystrym obserwatorem i w "Pigmalionie" otrzymujemy świetnie przedstawiony styl konwersacji, zmieniający się wraz z postępującą edukacją Elizy. Ta komedia jest pełna wdzięku, z subtelnie zarysowanym wątkiem miłosnym, a czytając ją nie umiałam sie nie uśmiechać, bo humor zarówno sytuacyjny jak i językowy nie pozwalał na obojętność. Ma też ten utwór głębszy wydźwięk, skłania do refleksji i charakterologicznej oceny bohaterów. W dużej mierze sentyment do "Pigmaliona" objawia się w moim przypadku dzięki, zrealizowanemu na podstawie dzieła Shawa, musicalowi "My Fair Lady" z niezrównaną Audrey Hepburn, a także dzięki znakomitej adaptacji sztuki, w reżyserii M. Wojtyszki, w której fantastycznie zagrali Englert i Jungowska.
Z kolejnymi dramatami Shawa na pewno będę chciała się zapoznać, chociaż ciężko jest je dostać, jak do tej pory trafiłam wyłącznie na "Profesję pani Warren". Poluję też na biografię pisarza, bo zarówno twórcą jak i człowiekiem był nietuzinkowym, a historia jego życia jawi się niezwykle zajmująco.
A tutaj kilka anegdotek z życia G.B. Shawa Mistrz Ciętej Riposty

suse - 2017-03-03, 11:44

Bardzo smutne powieści :(

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group